Głos jest najważniejszym narzędziem pracy nauczyciela. Tak samo jak spawacz ma obowiązek troszczyć się o swoje oczy, tak jak piłkarz ma obowiązek zważać na swoje nogi – tak zwłaszcza nauczyciel powinien uważać na swoje gardło. Może zabrzmi to dziwnie, ale wypadki w szkole są również związane z chorobami. W naszym kraju choroba narządów głosu jest bardzo powszechna. Rzecz jasna niejeden nauczyciel zdaje sobie sprawę z zagrożenia. Każdy nauczyciel zna repertuar czynności pielęgnacyjnych: odpowiednia postawa, siła głosu, oddychanie itd. Tak czy owak z biegiem lat dużo pedagogów w naszym kraju poznaje czym jest gorycz dysfonii. Dlatego bezpieczeństwo w szkole jest naruszone. Dlaczego mamy taka sytuację? Nie za każdym razem winny jest nieodpowiedzialny nauczyciel, najczęściej przyczyną są warunki, w których pracuje – tu: akustyka sal (nierzadko sale wykładowe nie są przystosowane do rozchodzenia się fal głosowych), hałas w trakcie lekcji (trwały problem każdego nauczyciela), albo zła jakość powietrza (powietrze suche, przegrzane). Na domiar tego nauczyciele są zmuszeni pracować dłużej. Podstawa programowa, którą musi zrealizować nauczyciel nieraz jest bardzo wymagająca. Struny głosowe, jak każdy inny mięsień – nie są z żelaza, dziś albo jutro upomną się o parę dni (a w wielu przypadkach – miesięcy, lat) wolnego.